PSG gegn Chelsea

Keppni: Meistaradeildin, 16. liða úrslit - fyrra einvígi

Tími, dagsetning: Miðvikudagur 11. mars  kl: 20:00

Leikvangur: Parc des Princes, París

Dómari: Alejandro Hernadez (Spánn)

Hvar sýndur: Viaplay

Upphitun eftir: Hafstein Árnason

Það er eitthvað fallega breskt við bikarkeppnir. Litlir vellir, stórir draumar og stundum risar sem þurfa að beygja sig niður til að komast inn um dyrnar. Það átti vel við þegar Wrexham tók á móti Chelsea í FA Cup. Leikurinn var einmitt þannig kvöld þar sem heimamenn mættu með hjartað utan á treyjunni og áhorfendur sungu eins og þetta var síðasta laugardagskvöld fyrir dómsdag, eins og heimsmálin standa í dag. Wrexham-menn hlupu úr sér lungum, tækluðu og börðust fyrir hverjum einasta bolta – svona eins og bikarleikir eiga að vera.

Chelsea, sem hefur séð fleiri slík kvöld en flest lið í Englandi, svaraði með því sem stórlið gera: smá þolinmæði, smá gæði og svo kemur stundin. Þegar gæðin tala verður stundum eins og tíminn hægi á sér; ein sending, eitt hlaup, eitt skot – og skyndilega er bikarveruleikinn aftur orðinn mjög jarðbundinn. En það kom beinlínis í andlitið á Chelsea þegar Wrexham komust yfir snemma leiks. Langur bolti yfir vörnina, Tosin sofandi og Badiashile á hlaupum að elta sóknarmann til baka, sem er hans versta varnarelement. Sam Smith skoraði snyrtilega framhjá Robert Sanchez.

Liam Rosenior stillti upp mjög breyttu liði með þriggja manna varnarlínu með þessum tveimur ásamt Mamadou Sarr. Uppstillingin var 3-4-3 og Jorrel Hato og Josh Acheampong voru vængbakverðir og Romeo Lavía var í hlutverki djúpa miðjumannsins með Andrey Santos sér til halds og trausts. Þessi uppstilling gerði nú lítið gagn, sér í lagi þegar Wrexham voru mættu tvíefldir til leiks og þéttu raðirnar. Chelsea gekk illa að finna glufur og Lavia var langt frá sínu besta. Wrexham fengu nokkrar skyndisóknir. Framherjasveitin í þessum leik var Garnacho, Delap og Neto. Þolinmæðin hjá greinarhöfundi fyrir Liam Delap er alveg þrotin. Þessi leikmaður virkar ekki gegn lágblokkum, þar sem hann getur hvorki haldið bolta, né verið batti á við Giroud, eða hlaupið á bakvið varnir. Chelsea náðu þó að jafna metin fyrir hálfleik þar sem Garnacho komst í færi og skaut að marki þar sem varnarmaður skaut í bakið á markverði Wrexham og boltinn fór inn sem sjálfsmark. Rosenior gerði þá breytingar á leiknum sem skiluðu strax árangri. Marc Guiu, Marc Cucurella og Dario Essugo komu inná fyrir Lavia, Sarr og Hato og breytti aftur í 4-2-3-1 uppstillinguna og þá fóru hlutirnir að rúlla. Liðið stýrði leiknum betur en þrátt fyrir það komust Wrexham aftur yfir og stemmningin á vellinum eins í Hollywood-draumi þeirra Rob McElhenny og Ryan Reynolds sem horfðu úr stúkunni. En undir lok leiks náði Josh Acheampong að jafna metin með bylmingsskoti eftir frábæra sendingu hjá Andrey Santos. Wrexham misstu þó George Dobson af velli með rautt spjald, eftir gott tékk í VARsjánni. Þessi tækling var hnéhæð sem hefði gert Claudio Gentile eða Vinnie Jones stolta. Raunar skoruðu Wrexham aftur en eftir athugun í VARsjánni var það tekið af vegna rangstöðu. Vel að merkja var þetta fyrsti leikur Wrexham með VAR, og því kannski ekki hægt að sakast við þessa leikmenn sem klúðruðu málinu.

Leikurinn fór í framlengingu og þá fékk Joao Pedro að spreyta sig. Það var allt annað fá heitasta framherja Englands til að spila þennan leik. Leikmenn Wrexham þreyttust eftir því sem leið á framlenginguna og Garnacho náði að setja boltann í netið eftir glæsilega sendingu frá Dario Essugo sem stóð sig mjög vel, raunar framar öllum vonum, í ljósi þess að hann er rétt að komast í leikform. Joao Pedro kláraði svo leikinn með glæsilegt einstaklingsframtak með skoti neðst í fjærhornið. Wrexham fékk sitt augnablik, urmul færa og stuðningsmennirnir sitt kvöld. En að lokum minnti Chelsea kurteislega á að bikarar eru ekki aðeins fyrir ævintýri – þeir enda líka oftast í höndum þeirra sem kunna leikinn aðeins betur. Heilt yfir var leikurinn frábær skemmtun og mjög kærkomið að Rosenior komst frá þessu með því að hvíla Trevoh Chalobah, Wesley Fofana, Cole Palmer Moises Caicedo, Enzo og Reece James fyrir átökin gegn Paris St. Germain. Sigurinn þýðir að Chelsea mætir Port Vale í átta liða úrslitum þeirra elstu og virtustu.

Meiðslalistinn er ekki ýkja mikill hjá Chelsea, en það er aðeins of langt í Jamie Gittens og Estevao. Sá brasilíski glímir við meiðsli aftan í læri og læknateymið hleypir honum ekki svo fljótt út á grasið. Þau ánægjulegu tíðindi áttu sér í stað í Cobham að Levi Colwill er byrjaður að æfa. Eins og flestir muna meiddist hann á fyrstu æfingu á undirbúningstímabilinu þannig í raun mætti segja að þetta hafi verið önnur æfingin hjá kappanum. Þetta eru afar ánægjuleg tíðindi að hann sé kominn í æfingahópinn svona snemma, en líklegast verða einhverjar vikur í að hann verði leikfær. Flestir hafa horft á í lok apríl sem möguleika. Þetta gefur kannski kappanum veika von að vera í HM hópnum hjá Englandi áður en tímabilinu lýkur. Framundan er leikur við evrópumeistara Paris St. Germain. Þeir eiga harm að hefna eftir tapið í úrslitaleiknum á Metlife Stadium í heimsmeistarakeppni félagsliða þar sem Cole Palmer og Joao Pedro afgreiddu PSG snyrtilega. Núna eru forsendurnar breyttar. Við erum ekki lengur með Enzo Maresca, sem hafði þann einstaka hæfileika að setja upp stórleiki, og ekki Levi Colwill í uppspilinu, en að sama skapi hafa PSG ekki Donnarumma í markinu, þó rússneski markvörðurinn Matey Safonov sé enginn aukvisi. PSG eru á fínu róli í Ligue 1 í sínu kunnuglega toppsæti. Liðið tapaði þó fyrir Monaco um liðna helgi, en það er endurtekið stef þar sem Luis Enrique hvílir lykilleikmenn gjarnan fyrir leiki í Meistaradeildinni. Þetta verður áhugaverð rimma á milli Luis Enrique og Liam Rosenior, því okkar maður mætti PSG og náði ágætis úrslitum með Strasbourg áður en hann kom til Chelsea. Það er því ekkert gefið að PSG ætti að vera miklu betra lið en Chelsea. PSG er sókndjarft lið að öllu jöfnu, og það ætti gefa Chelsea einhver tækifæri til að láta til sín taka. Í mínum huga er þetta einvígi 50/50 og getur farið hvernig sem er. Parísarmenn verða þó án Fabian Ruiz sem glímir við meiðsli, en aðrir leikmenn ættu að vera til taks. Chelsea ætti að stilla upp sínu sterkasta liði, en í ljósi þess að Rosenior setti Filip Jörgensen í leikinn gegn Aston Villa, á maður alveg eins von á því að hann verði í markinu frekar en Robert Sanchez. Þessi ákvörðun verður sú stærsta til að taka því Jörgensen er ekki með mikla reynslu á stærsta sviðinu. Varnarlínan ætti að Marc Cucurella, Trevoh Chalobah, Wesley Fofana og Reece James. Miðjan verður Moises Caicedo og Andrey Santos. Enzo Fernandez verður í holunni, Cole Palmer á hægri og sennilega Pedro Neto á vinstri, þó ég persónulega hefði kosið Garnacho. Það væri líka hægt að segja Malo Gusto þarna inn til að færa Cole Palmer í holuna, þannig að Rosenior er ærið verkefni að stilla upp byrjunarliðinu. Ég held það sé óhætt að fullyrða að Joao Pedro muni leiða línuna. Hvernig fer leikurinn? Eigum við ekki að þora að segja 2-1 sigur á erfiðum útivelli? Hef mikla tilfinningu fyrir því að Reece James skori mark ásamt Cole Palmer úr víti.

Góða skemmtun kæru Chelsea aðdáendur, þetta verður örugglega trylltur leikur.