Chelsea gegn Hull City

2 days ago
10 min read

Keppni: Enska bikarkeppnin - 4. umferð

Tími, dagsetning: Föstudagur 13. febrúar 2026 kl. 19:45

Leikvangur: Stamford Bridge

Dómari: Farai Hallam

Hvar Sýndur: Viaplay

Upphitun eftir: Björgvin Óskar Bjarnason

Endasprettur Chelsea á síðustu leiktíð er okkur ágætlega minnistæður. Meistaradeildarsæti vannst á lokametrunum og sigur í Sambandsdeildinni. En raunverulega hélt leiktíðin áfram því Chelsea tók þátt í CWC í kjölfarið. Auðvitað með frábærum árangri því Chelsea er fyrst liða til að hampa þessum titli sem leikið er um með nýju leikskipulagi. Þetta þýddi í raun að leikmenn Chelsea fengu nánast ekkert frí eftir erfitt tímabil á undan. Og undirbúningstímabilið fyrir yfirstandandi tímabil varð ekkert, heldur var farið beint í alþjóðlega æfingarleiki áður en fyrstu leikir í deildinni hófust. Þessir æfingarleikir voru meira hörkukeppnir en æfingar þannig að þar bættist aðeins á álagið á leikmenn og þá möguleikana á meiðslum. Samkvæmt „Howden Men’s European Football Injury Index“ þá voru skráð 23 meiðsl hjá Chelsea frá júní til október eða 44% aukning frá tímabilinu á undan (Pochettino). Sambærileg aukning varð hjá PSG þannig að álykta má að lenging leiktímabilsin hjá þessum tveimur liðum er léku til úrslita í Club World Cup hafi töluvert með það að gera. En meiðsli leikmanna Chelsea voru þannig það sem af er leiktíðar í deildinni: ág. sex - sept. þrettán - okt. níu - nóv. sjö - des. ellefu - jan. tíu.

Þessi aukning meiðsla varð til þess að þjálfarinn sem vann Sambandsdeildina og Club World Cup með liðið sagði sig frá starfinu um áramótin. Eftir því sem við áhangendurnir best vitum var það vegna þess að hann fékk ekki leikmann/menn til að fylla skarð þeirra sem meiddir voru og/eða að ráðin voru tekin af honum af læknateymi félagsins hverja leikmenn mætti nota í leik og hversu lengi þeir mættu vera inni á vellinum hverju sinni.

Þetta skýtur nokkuð skökku við staðreyndir því BlueCo hefur keypt hátt í 50 leikmenn frá því sumarið 2022 og eytt í það hátt í tvo milljarða punda. En því miður hafa kaupin á leikmönnum verið mjög sérstök svo vægt sé að orði komist. Og fyrir ofan eða neðan skilning flestra sem þekkja til mála. Flestir keyptir leikmenn eru ungir og reynslulausir og því engan veginn tilbúnir að leika fyrir Chelsea því þar er ætlast til þeir fæðist syndandi eins og hákarlinn en þurfi ekki kút og kork og sundæfingar áður en þeim er hent út í djúpu laugina.

Því miður getum við ekki einu sinni mannað aðalliðið með leikmönnum sem við ætlumst til að séu af Chelseagæðum hvað þá þegar sífellt vantar 2-4 burðarása vegna meiðsla. Til dæmis í miðvarðastöðuna, framherjastöðuna og vinstri vænginn. Á hægri vængnum er frábært leikmannsefni sem mönnum finnst hvíldur of mikið og síðan annar reyndur landsliðsmaður sem virðist kominn með mikla leikþreytu eða „ofþjálfun“ eins og það var kallað í den. Chelsea (BlueCo) hefur eytt vel á þriðja hundrað milljón punda í leikmenn á vinstri vængnum (Sterling, Mudryk, Garnacho og Gittens). Sterling skoraði þó 19 mörk í 59 leikjum (í öllum keppnum) en hinir hafa SAMTALS aðeins skorað 12 mörk og eiga enn færri stoðsendingar. Sem er dapurt. Framherjastaðan með Delap er gjörsamlega bitlaus og ef drengurinn fer ekki að stuðla að mörkum næstu 2 mánuðina (skora, stoðsendingar) held ég að best væri að lána hann eða selja. Ég gæti haldið áfram að tuða um gagnlaus kaup á leikmönnum.

BlueCo hélt sig við sama heygarðshornið þegar kom að ráðningu þjálfarans. Að ráða meðfærilegan mann með litla reynslu eins og sá fyrri. Sá var þó eitthvað farinn að belgja sig og ybba gogg þótt hann færi „fínt“ í það eða mögulega fannst honum hann eiga eitthvað inn fyrir góðan og arðbæran árangur. En það dugði honum ekki og hann fór eða var látinn fara eða eitthvað. Og fyrrum þjálfari HULL CITY var ráðinn aðalþjálfari Chelsea. Rosenior kemur vel fyrir og hefur „góðan“ talanda. Of mjúkmáll fyrir minn smekk en aðalatriðið er að leikmenn Chelsea agti hann og taki mark á honum þegar fram í sækir. Ekki hvað mér finnst.

Fyrir um mánuði ritaði ég upphitun fyrir Charlton leikinn í FAbikarnum en það var fyrsti leikur Rosenior sem þjálfari Chelsea. Í þeirri grein gaf ég Rosenior nokkur augljós heilræði eða frekar kastaði fram augljósum vanköntum í leik okkar manna. Ég ætla að leyfa mér að svara þeim sjálfur þó aðeins sé liðinn mánuður frá því að Rosenior tók við. Einfaldlega vegna þess að augljóst er að hann er skila árangri með liðið þannig að eitthvað hlýtur að hafa breyst.

- Skerpa á vörninni með því að „rótera“ henni eins lítið og hægt er.

Hér koma staðreyndirnar. Metur síðan hver fyrir sig.

- Sannfæra BlueCo að styrkja vörnina (ekki Trent Alexander)

Allir vita ævintýrið um undrabarnið frá Rennes sem endar hjá Liverpool meðan Chelsea hrókerar eigin leikmönnum í láni hjá Dortmund og Strasbourg. Chelsea á EFNILEGA, UNGA miðverði sem verða að fullorðnast fljótt. Það er bara spurningin hversu mörgum stigum, leikjum og þá peningum (Meistaradeildin, bikarleikir) BlueCo vill tapa á uppalendastarfinu.

- Verjast betur föstum leikatriðum, sérstaklega á fjærstöng.

Gengur hægt. Mark úr horni í Charlton leiknum. Og tvö slík mörk í næsta leik eða gegn Arsenal. Síðan eitt slíkt á lokamínútum gegn Crystal Palace og einnig mark úr horni á fjarstöngina gegn Wolves. Chelsea er þokkalegt í eigin föstum leikatriðum en hörmulegir að verjast annarra.

- Ekki gera kvöð um tikitakaspil hjá Sanches í og við teiginn.

Fyrsti leikur Sanches hjá nýja þjálfaranum byrjaði ekki vel. En Rosenior vill láta SINN markvörð taka þátt í varnarvinnunni sem þriðji miðvörðurinn og leika stutt út frá marki. Það fór allt í skrúfuna hjá Sanchez og maður sá á andlitinu á honum að honum leið illa og var óöruggur enda andstæðingarnir markmannsþjösnarnir í Arsenal í undanúrslitum bikarsins. Má segja að Sanchez hafi gert tvenn mistök sem kostuðu mörk og ég fékk strax áhyggjur af restina af tímabilinu.

- Halda leik Sanches eins einföldum og hægt er.

Eftir skjálftavaktina gegn Arsenal hefur Sanchez aðeins náð tökum á því sem Rosenior er að biðja hann um. Tölfræði sýnir að hann tekur meira þátt í spili út frá marki en áður og á færri langspörk. Eins er hann aðeins framar í teignum en áður. Þar sem hann er ekkert tæknitröll verðum við bara vona hið besta. Það örlaði á óöryggi hjá Sanches þegar líða tók á Leedsleikimm.

- Laga agavandamál leikmanna á vellinum. Fækka rauðum og gulum spjöldum.

Frá því að Rosenior tók við hefur liðið fengið 19 gul (ekkert rautt) í 8 leikjum. Sjö af þessum spjöldum komu á móti englabossunum í Arsenal í bikarleikjunum þar sem Arsenal gekk nokkuð hart fram en Chelsea fékk spjöldin hjá Hooper og hinum skelfilega Banks sem leiðist ekki að spjalda Chelsea í öllum litum. Hægri öftustu varnarmenn okkar gegn Leeds voru báðir komnir með gul spjöld eftir 14 mínútur þótt Leeds hafi varla farið fram fyrir miðju. Leikmenn Chelsea tuða allt of mikið í dómaranum og ætla að hjálpa til með að dæma þannig að það er „skiljanlegt“ að þeir dæmi á okkur. Í tíu leikjum undir stjórn Rosenior hefur Chelsea fengið 24 gul og engin rauð spjöld sem er eiginlega meðaltalið í vetur. Í 26 leikjum í deildinni hefur Chelsea fengið 58 gul og 5 rauð og er númer 2 á eftir Spurs. Semi dæmi má nefna er að Leeds er með 41/0 og það lið í deildinni sem spilar hvað mest fýsískan bolta og eiginlega treður andstæðingunum inn í markið með boltann þegar þeir taka föst leikatriði er Arsenal eða 34 gul spjöld og ENGIN rauð. Enda sérðu ekki Arsenalmann vælandi í dómaranum yfir dómum. Ég er næsta viss um að Hooper hefði sent Chelsea leikmann (Cucu) útaf fyrir að hindra (hendi yfir háls) Arsenalleikmann (Timber) snemma í bikarleiknum í byrjun mánaðar fyrir að stöðva skyndisókn og gegnumbrot. En þar sem það var Timber sem reif Cucu niður (aftan frá) dæmi Hooper bara aukaspyrnu og ekki einu sinni gult frekar en á brot annarra Arsenalmanna sem gengu mjög vasklega fram í leiknum. En nokkrir Chelseamenn fengu auðvitað gult.

- Leyfa frjálsari, flæðandi og meira skapandi fótbolta en samt skipulagðan.

Ég er ekki frá því að Rosenior leyfi meira frelsi og sé ekki rígbundinn af því hvert má senda og hlaupa. Ætlum við látum ekki Palmer sjálfan svara þessari spurningu en hann sagðist ánægður með það frelsi sem kemur með Rosenior. Enda er Palmer það skapandi leikmaður að það á ekki að tjóðra hann í einhverju rígföstum leikkerfum heldur gefa honum lausan tauminn til að hann njóti sín. Lausbeislaður Palmer er hættulegur hvaða vörn sem er.

- Koma Palmer „í gang“. Þó ekki væri nema í 80% af fyrri getu.

Nárameiðsl geta verið svo margvísleg og erfið viðureignar að ég vorkenni Palmer að missa eiginlega meira en hálfan veturinn vegna þeirra. Hann hefur þó verið langt frá sínum eðlilega leik eftir að hann fór að leika að nýju hvað þá þegar hann fer á kostum. Á móti Wolves sáum við aðeins glitta í gamla Palmer og vonandi verður áframhald á. Chelsea er allt annað lið með Palmer í fullu fjöri. Í Leedsleiknum sá maður glitta í „gamla og góða“ Palmer og vonum við hið besta með næstu leiki. Palmer gerir Chelsea aðeins betri.

- Endurvekja sjálfstraust leikmanna sem við vitum að geta betur.

Ennþá vantar töluvert upp á að leikmenn séu fullir sjálfstraust. Maður sér það greinilega í hinum ýmsu þáttum eins og hlaupum, sendingum og maður tali nú ekki um varnartilburðum. Vörnina vantar sjálfstraust sérstaklega þegar leikið er gegn líkamlega sterkum andstæðingi og háir boltar inn að teig vekja greinilega hroll hjá okkar varnarmönnum.

- Æfa fyrirgjafir og sendingar á síðasta þriðjungi.

Árangur Chelsea mundi batna til muna ef liðið nær að bæta þennan þátt leiksins. Sumir vængmennirnir okkar koma varla tuðru frá sér svo nýtanleg sé. Og Gusto er nýttur sem vængmaður en bæði fyrirgjafir og sendingar frá honum eru ekki ásættanlegar í liði eins og Chelsea.

- Taka alvarlega fyrir skotnýtinguna með markvissari skotæfingum.

Það er greinilegt að Rosenior vill að Palmer og Enzo komi „seint“ í teiginn í sóknum til að mæta mögulegum fyrirgjöfum. Enzo er búinn að fá zillion skotfæri í og við teiginn undanfarið en tekur alltaf „Essienskot“ upp í rjáfur, liggur við. Það eru flestir í liðinu sem bætt geta markskotin sín.

- Reyna að byggja upp sjálfstraust þannig að liðið tapi ekki unnum leikjum.

Ég hef ekki tölu á þeim leikjum þar sem Chelsea hefur skorað á undan en hvorki bætt í sinn leik og freka gefið eftir á lokametrunum og fengið á sig mörk eins og grátlegt tap fyrir Atalanta. Það eru ekki margir leikir vetur þar sem Chelsea hefur snúið töpuðum leik sér í vil á lokametrunum (skv. lýsurunum heitir þetta „að koma til baka“) sem dæmi gegn Napoli og í báðum leikjunum gegn West Ham. En betur má ef duga skal.

- Reyna að koma í veg fyrir svart og hvítt hálfleika hjá liðinu með öllum ráðum.

Því miður hefur það ekki tekist og síðasta dæmið var gegn Úlfunum þar sem það var hrollur í okkar varnarmönnum fyrstu mínúturnar og nokkur varnarklúður en síðan tók Chelsea leikinn yfir og skoraði þrjú mörk. Í seinni hálfleik slökkti Chelsea alveg á sér og leyfði neðsta liði Deildarinnar að stjórna leiknum. Hið sama gerðist í Crystal Palace leiknum. Leikmenn Chelsea hafa ekki enn lært að „klára“ leiki þar sem liðið hefur alla yfirburði mestan hluta leiks. Heldur missa athyglinga og ákefðina um tíma og leyfa andstæðingnum að komast inn í leikinn og mögulega snúa sér í vil. Og enn lendir liðið í sömu aðstæðum gegn Leeds. Missir einbeitinguna í smátíma og tapar niður góðu forskoti.

Chelsea -Leeds. En steininn tók úr í kaflaskiptum leik gegn Leeds á þriðjudagskvöld. Chelsea hafði leikið glimrandi fótbolta í um 60 mínútur þar sem Leeds hafði aðeins átt eitt skot „í átt“ að marki. En Chelsea hafði þó skorað 2 mörk. Þá tók Katzenjammer-varnarkvartettinn í Chelsea (Sanchez, Gusto, Acheampong og Chalobah) til sinnar ráða til að gera leikinn skemmtilegri. Fram að þeim tíma hafði lítið reynt á Sanchez en hann fór að gera ýmiss mistök, sérstaklega í sendingum og spörkum frá marki. En greinilegt var að ENGINN stjórnaði í teignum eða tók af skarið í þessum fáu sóknum Leeds. Þess vegna segi ég að það hafi verið röng ákvörðun hjá Rosenior að stilla engum LEIÐTOGA (en Chalobah er því miður enginn leiðtogi og Sanchez tekur ekki af skarið) upp í vörninni og því síður að para saman Gusto og Acheampong hægra megin. Mögulega var að þetta sem gerði Sanchez nervusann. Því miður fær Acheampong falleinkun hjá mér fyrir varnarvinnuna.

Annað mark Leeds var eins sena úr Keystone Cops kvikmyndum sem vinsælar voru fyrir um 100 árum. Sennilega eitt aulalegasta mark sem þessi vanhæfa vörn hefur fengið á sig á vetrinum. Til að bæta gráu ofan á svart þá þá notaði Bogle hendina (ölnbogann) til að taka boltann með sér framhjá Acheampong eftir að Chalobah hafði misst af boltanum í einhverri útgáfu af balletstökki úr Svanavatninu. Ella hefði Bogle ekki náð boltanum af mínu mati. Ég gat ekki betur séð en að Bogle kæmi aftur við boltann (með hendinni) þegar hann lá í teignum með Josh, Caceido og Sanchez yfir sér og hann síðan potaði boltanum til Okafor. Leikmenn Chelsea vildu meira segja meina að Bogle hefði notað hendurnar til að taka sér betri stöðu (peysutog) í aðdraganda klafsins. En Jones dómari dæmdi engu að síður mark þótt Bogle og Leeds hefði greinilega grætt á brotinu (brotunum) þótt snertingin væri lítil. Allt þetta hrun á leik Chelsea gerðist á 7 mínútna kafla. Leeds átti samtals 4 skot að marki og 2 á markið (annað var víti en hitt var Keystone Cops markið sem lak hlægjandi inn) en þeir hlupu fyrir allan peninginn þ.e. tæpum 7 kílómetrum lengra en leikmenn Chelsea þannig að þeir börðust um hvern bolta út um allan völl.

Chelsea átti 19 skot að marki og þar af 4 sem rötuðu á rammann (eitt af þeim víti). Eða xG upp á tæpa FJÓRA. Meira að segja Palmer klúðraði færi á lokamínútunum þar sem auðveldar var að skora en að skjóta yfir.

Enn og aftur erum við fórnarlömb eigin vankanta í sumum þeirra atriða sem ég nefni hér að ofan. Og virkilega dapurt til þess að vita að Chelsea hefur tapað SAUTJÁN stigum í deildarleikjum þar sem félagið hefur haft yfirhöndina lungann úr leiknum. Við erum að tala um 61 stig ef einhver döngun hefði verið í varnarvinnu liðsins. Það er ekki nóg að sækja og skora mörk ef markatalan jafnast snimmhendis vegna subbulegrar varnavinnu, klaufaskapar og forystuleysis. Mest gegn liðum sem VIÐ eigum auðveldlega að vinna. Dæmið er ekkert betra í Evrópukeppnni og Deildarbikarnum til þessa.

HULL CITY gegn CHELSEA.

Föstudaginn ÞRETTÁNDA mætum við Hull City (Tígrunum) í 4. umferð FA-bikarsins. Vonandi er þetta ekki enn eitt bananahýðið sem við rennum á rassinn á. En Chelsea virðist eiga mjög erfitt með „minni máttar“ liðin. Hvort sem það er af virðingarleysi, hroka eða stórkostlegu vanmati veit ég ekki en okkar leikmenn virðast stundum ekki taka verkefnið alvarlega fyrr en í harðbakkann slær.

Hull City hefur staðið sig vel í Championship deildinni og var í þriðja sætinu fyrir leikinn við Bristol City um síðustu helgi. Eins og Chelsea þá byrjuðu þeir leikin vel og náðu forystunni. Mörgum Hull City aðdáendum fannst meira koma til íkornans sem slapp inn á völlinn í seinni hálfleik og sýndi meiri tilþrif en heimamenn í sókn og vörn. Það tók rúmar 10 mínútur að ná kykvendinu við mikinn fögnuð áhorfenda og var greinilegt að heimamenn höfðu keyrt sig út í því verkefni. Því þeir töpuðu að lokum 2-3 og duttu niður í fjórða sæti í deildinni. Spurning um að kippa einum eða tveimur Hyde Park íkornum með til Hull og sleppa þeim ef illa gengur. Þeir eru erfiðari en andskotinn að ná. En Hull City eru sýnd veiði en ekki gefin en skv. töflunni eru þeir duglegir að skora en ekkert sérstakir í að verjast.